Targowisko susności

Psyloz do mie Kacper.
- Ide do Rady - pado.
- To se idź.
- Ale jo chce być radny.
- To se bydź. A co tam bedzies robił?
- Pinindze bede broł.
- Das troche?
- A skund ci wezne? Das na mie gos, to ci postawie litra – ale pirw tsa nakleić mojom fotografie.
- Dzie?
- Syńdzie.
- Na co, jak cie syńdzie znajom?
- Tak sie robi.
Jak sie robi, to sie robi. Naso wiś mo pińć chałup, a fotografiów un miuł tysiunc. Zakim my wypili pirsygo litra, zakleili my całom wiś – ino kuminy wystawały. Drugie tys kleili. Nawidziołem sie mundrygo wincy jak za całe zycie: a to zaś robota la kazdygo, a to psespicyństwo na kozdy ulicy, a cysto mo być, a zdrowo, a bogato, ajajaj. Ani zodyn nie chciuł, ze mo być bidno, gupio i choro. Ksiundz padoł:
- Róbta, co chceta, aby katolik z katolikiem.
U nos same katoliki, ino jedyn jehowa. Jo zem go pytoł, za kim pódzie.
- Za nikim – pado. - Kole zyci mi lata wase targowisko susności. Zaro bydzie kuniec świata – pódzieta do pieka razem z probos- cem.
- Pieka ni mo – padom.
- La was sie najdzie. Jedno gadata, drugie robita i furt pijeta.
Z tym to mo racje.
- A co – padom – robić, jak ni mo co?
- Wiela mos dzieciów?
- Moze i dwanaście.
- To kuńc i sie nawróć na prawdziwom wiare.
Z tym to ni mo racji.
To wum powim, ze wsyśkie kandydaty wygroły. Tero pół wioski je radne, pół – nieradne, bab nie lice. Ale to sie zmini – wsyśkie bedom radne, jo tyz. Inacy ni moze być, jak wsyśkie dobze chcom. Ino jedyn jehowa wypatruje kuńca świata.



Jak-em Kacpru rade doł

Psyloz do mie, patsy w bok.
- Co – padom – tak w bok patsys? Prosto pats.
- Nie wim, co robić,
- Rób bele co.
- Mało pinindzy z ty Rady, chce wincy.
- Bydź psewodnicuncy.
- Jak?
- Margieła wykop.
- Jak?
- Nie załuj materiału – spij. Powis na Radzie: “Nie umi pić”.
- Tak zrobie.
Na drugi dziń zem do nich posed, bo uny radzom w knajpie. Uostatni wlos psewodnicuncy Margieł. Pado:
- Chopy, ni mo dziś Rady – za chory jezdem, nie poradze.
Chopy w śmiech.
- Pirsy jezdeś, uostatni wchodzis?! Dupa-ś, nie chop. Kto jutro
psydzie pirsy – cy na dwóch kulosach, cy na wincy – tyn bydzie
psewodnicuncy.
Na drugi dziń wsyśkie byli pirse. Zabinkowali sie w dźwiach, ni
mogom wejś. Co który sie rwie, to uny go za frak:
- Prrr, Kuba, nazad!
A pić sie chce. Patsom: jo siedze w środku.
- Co tyn tu robi? - pytajom Franka, co mo knajpe.
- To nie widzita? Chla.
- Uod kiedy?
- Uod rana.
- Psyloz tseźwy?
- A jus! - nalany.
To uny do mie:
- Wiela ześ wcora wypił?
- Seś litrów bez zapitki.
- Gupio gadas.
- Bo gupio pytata. Same wita, ze wincy nie pije jak liter.
- I jesce chlas?! W imie Uojca i Syna, jezdeś psewodnicuncy.
My tak nie mogymy stać i patsyć.
- Ni moge być, bo ani zem nie radny.
- Ty wincy radny jak my. Tu nie zund, ino samozund – rozkazuj.
- No to jadymy na ta ryba. Franek, wio!
Tak-em został psewodnicuncy i zostaje do dzisiednia. Chlać
kazdy umi, ino nie kazdy mo łeb. No nie, Kacper?

Jerzy Pieczul 63